Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Ἡλιακὸ Πλέγμα.

τοῦ Omraam Mikhaël Aïvanhov



Τὸ συμπαθητικὸ σύστημα περιλαμβάνει κέντρα ποὺ ἐκτείνονται ἀπὸ τὸν ἐγκέφαλο μέχρι τὴ βάση τοῦ νωτιαίου μυελοῦ, καὶ ἕνα περιφερειακὸ τμῆμα ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕνα σύνολο νεύρων καὶ γαγγλίων ἐνωμένων μεταξύ τους μὲ δίκτυα νευρικῶν ἰνῶν ποὺ ὀνομάζονται πλέγματα. Τὸ ἡλιακὸ πλέγμα, τοποθετημένο στὸ ἐπίπεδο τοῦ στομάχου, εἶναι ἕνα μεταξὺ αὐτῶν.

Τὰ γάγγλια τοῦ συμπαθητικοῦ συστήματος κατανέμονται ὡς ἐξής:

·        3 ζεύγη ἐνδοκρανιακῶν γαγγλίων κειμένων στὴ δίοδο τοῦ τρίδυμου νεύρου.

·        3ζεύγη αὐχενικῶν γαγγλίων ποὺ συνδέονται μὲ τὴν καρδιά.

·        12 ζεύγη νωτιαίων γαγγλίων ποὺ συνδέονται μὲ τοὺς πνεύμονες καὶ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα.

·        4 ζεύγη ὀσφυϊκῶν γαγγλίων ποὺ συνδέονται μὲ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα, καὶ διαμέσου τοῦ ἡλιακοῦ πλέγματος μὲ τὸ στομάχι, τὸ λεπτὸ ἔντερο, τὸ συκῶτι, τὸ πάγκρεας, τὰ νεφρά.

·        4 ζεύγη ἱερῶν γαγγλίων ποὺ συνδέονται μὲ τὸν πρωκτό, τὰ γεννητικὰ ὄργανα καὶ τὴν οὐροδόχο κύστη.



Αὐτὰ ὅλα μαζὶ κάνουν λοιπὸν 26 ζεύγη. Αὐτὸς ὁ ἀριθμός (26) δὲν ὀφείλεται στὴν τύχη. Ἕνας καββαλιστὴς θὰ σᾶς πεῖ ὅτι εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν 4 γραμμάτων τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ: Π 1 Π ‘ ὅπου « = 10, Π = 5, 1 = 6. Εἶναι καταπληκτικὴ ἡ διαπίστωση ὅτι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ εἶναι δομημένο μὲ τοὺς ἴδιους νόμους ποὺ διέπουν τὴ δομὴ τοῦ συμπαθητικοῦ συστήματος.

Οἱ 2 ὁμᾶδες τῶν 3 ζευγῶν τῶν ἐνδοκρανιακῶν καὶ αὐχενικῶν γαγγλίων συνδέονται μὲ τὸ θεϊκὸ κόσμο - ἀντιστοιχοῦν στὴν ψυχολογικὴ πλευρὰ τῆς φύσης.

Τὰ 12 ζεύγη τῶν νωτιαίων γαγγλίων συνδέονται μὲ τὸν πνευματικὸ κόσμο - ἀντιστοιχοῦν στὴ φυσιολογικὴ πλευρὰ τῆς φύσης. Οἱ δύο ὁμᾶδες τῶν 4 ζευγῶν τῶν ὀσφυϊκῶν καὶ ἱερῶν γαγγλίων συνδέονται μὲ τὸ φυσικὸ κόσμο - ἀντιστοιχοῦν στὴν ἀνατομικὴ πλευρὰ τῆς φύσης.

Ἂς μελετήσουμε καθεμιὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς ὁμᾶδες πιὸ λεπτομερειακά: 2 φορὲς 3 ζεύγη ἐνδοκρανιακῶν γαγγλίων: τὸ 3 εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῆς θεότητας. Εἶναι ὁ ἀριθμὸς ποὺ ἀντιπροσωπεύει τὰ Κάββαλα, γιατὶ τὰ Κάββαλα μᾶς ἀποκαλύπτουν τοὺς παράγοντες, τὶς ἀρχὲς ποὺ δροῦν μέσα στὸ σύμπαν. Τὰ Κάββαλα ἀπαντοῦν στὴν ἐρώτηση: «ποιός»; Ποιός δημιούργησε; Ποιός ἐνεργεῖ;



12 ζεύγη νωτιαίων γαγγλίων: τὸ 12 εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῆς Φύσης ποὺ διέπεται ἀπὸ τὰ ἄστρα – εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῆς ἀστρολογίας (οἱ 12 ζωδιακοὶ ἀστερισμοί), ποὺ μελετᾶ τὶς ἐπιδράσεις τῶν οὐρανίων σωμάτων, τὶς λειτουργίες τῶν ὀργάνων τοῦ κοσμικοῦ σώματος. Ἡ ἀστρολογία συνδέεται μὲ τὴν κυκλοφορία καὶ τὴν ἀναπνοή. Τὸ ἐαρινό σημεῖο, γιὰ παράδειγμα, ὀπισθοδρομεῖ κατὰ ἕνα βαθμὸ κάθε 72 ἔτη - ἀλλὰ 72 εἶναι ἐπίσης ὁ ἀριθμὸς τῶν χτύπων τῆς καρδιᾶς σ’ ἕνα λεπτό. Γιὰ τὴν ἀναπνοή, τὸ φυσικὸ εἶναι 18 κινήσεις στὸ λεπτό, καὶ τὸ 18 εἶναι ἀκριβῶς ἕνα τέταρτο τοῦ 72. Ἡ ἀστρολογία ἀπαντᾶ στὴν ἐρώτηση «πότε»;

2 φορὲς 4 ζεύγη ὀσφυϊκῶν καὶ ἱερῶν γαγγλίων: τὸ 4 εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῆς ἀλχημείας, γιατὶ παριστάνει τὶς 4 καταστάσεις τῆς ὕλης: γῆ, νερό, ἀέρας καὶ φωτιά (στερεή, ὑγρή, ἀέρινη, πύρινη). Ἡ ἀλχημεία ἀπαντᾶ στὴν ἐρώτηση «τί».

Αὐτὰ τὰ 26 ζεύγη τῶν γαγγλίων τοῦ συμπαθητικοῦ συστήματος διαιροῦνται λοιπὸν σὲ 5 ὁμᾶδες. Αὐτὲς οἱ πέντε ὁμᾶδες γαγγλίων συνδέονται μὲ τὶς 5 ἀρετὲς ποὺ παριστάνονται μὲ τὸ πεντάγραμμο ἀστέρι: τὴν ἀγνότητα, τὴ δικαιοσύνη, τὴν ἀγάπη, τὴ σοφία καὶ τὴν ἀλήθεια. (Σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις στὴν θέση τῆς ἀγνότητας συναντᾶ κάποιος τὴν ἀρετὴ τῆς καλοσύνης).


-         Ἡ ἀγνότητα συνδέεται μὲ τὰ 4 ζεύγη τῶν ἱερῶν γαγγλίων, ποὺ ἀποτελοῦν τὴ βάση τῆς άλυσίδας τῶν γαγγλίων, ποὺ ἀποτελοῦν τὴ βάση τῆς ἀλυσίδας τῶν γαγγλίων, γιατὶ ἡ ἀγνότητα εἶναι ἡ βάση, τὸ θεμέλιο.

-         Ἡ δικαιοσύνη ἀντιστοιχεῖ στὰ 4 ζεὐγη τῶν ὁσφυϊκῶν γαγγλίων (ποὺ βρίσκονται στὴν περιοχὴ τῶν νεφρῶν, μὲ τὴν ὁποία συνδέεται ὁ Ζυγός, σύμβολο τῆς ἰσορροπίας) καὶ ποὺ σχετίζονται μὲ ὅλα τὰ ὄργανα τῆς διατροφῆς: στομάχι, συκῶτι, ἔντερο κλπ… Ὅταν ὁ ἄνθρωπος δὲν ξέρει νὰ τρέφεται ὅπως πρέπει, ἡ ἰσορροπία διασπᾶται, οἱ δίσκοι τοῦ ζυγοῦ μετακινοῦνται καὶ οἱ ἐνοχλήσεις ποὺ ἐπακολουθοῦν ἀποκαλύπτουν ὅτι ἡ δικαιοσύνη πρέπει νὰ ἐπέμβει γιὰ νὰ ἀποκαταστήσει τὴν τάξη. Ἡ ἀγάπη συνδέεται μὲ τὰ 12 ζεύγη τῶν νωτιαίων γαγγλίων.

-         Ἡ ἀγάπη εἶναι μία δύναμη ποὺ μᾶς διαστέλλει (καὶ αὐτὴ ἡ διαστολὴ ξαναβρίσκεται στὶς κινήσεις τῆς ἀναπνοῆς), ποὺ μᾶς ἐνώνει μὲ ὅλες τὶς ὑπάρξεις, μὲ ὅλο τὸ σύμπαν, ὅπως αὐτὸ συνοψίζεται συμβολικὰ στοὺς 12 ἀστερισμοὺς τοῦ Ζωδιακοῦ.

-         Ἡ σοφία συνδέεται μὲ τὰ 3 ζεύγη τῶν αὐχενικῶν γαγγλίων, τὰ ὁποία, διαμέσου τῶν καρδιακῶν νεύρων, συνδέονται μὲ τὴν καρδιά, γιατὶ ἡ ἀληθινὴ σοφία προέρχεται ἀπὸ τὴν καρδιά.

-         Ἡ ἀλήθεια συνδέεται μὲ τὰ 3 ζεύγη τῶν ἐνδοκρανιακῶν γαγγλίων, γιατὶ ἡ ἀλήθεια εἶναι ἡ κορυφή, ὁ σκοπὸς ποὺ πρέπει νὰ φτάσουμε, εἶναι ὑπεράνω ὅλων.

Ἡ ἀλήθεια, ἡ σοφία, ἡ ἀγάπη, ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ἀγνότητα μᾶς φέρνουν σὲ ἐπαφὴ μὲ ὅλες τὶς ἁρμονικὲς δυνάμεις τοῦ σύμπαντος, τῶν ὁποίων τὶς εὐλογίες δεχόμαστε. Κάθε ἀρετὴ βελτιώνει τὴ λειτουργία τῶν γαγγλίων καὶ τῶν ὀργάνων μὲ τὰ ὁποῖα συνδέεται, ἐνῶ ἀντίστοιχα κάθε λάθος ἐναντίον τῶν ἀρετῶν διαταράσσει αὐτὴ τὴ λειτουργία.

Γιὰ πολὺ καιρὸ νόμιζαν ὅτι δὲν ὑπῆρχε καμία σχέση μεταξὺ τοῦ ἐγκεφάλου καὶ τοῦ συμπαθητικοῦ συστήματος. Τώρα ὅμως ξέρουν ὅτι αὐτὴ ἡ σχέση ὑπάρχει καὶ ὅτι εἶναι μάλιστα πολὺ στενή. Ἀλλὰ ὁ ἐγκέφαλος δὲν μπορεῖ νὰ ἐνεργήσει ἀπευθείας πάνω στὰ ὄργανα, ἐνεργεῖ διὰ μέσου ἑνὸς ἀγωγοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι τὸ μεγάλο συμπαθητικὸ κέντρο. Οἱ Μῦστες ἐργάζονται γιὰ νὰ κάνουν συνειδητὸ τὸ σύνδεσμο μεταξὺ τοῦ ἡλιακοῦ πλέγματος καὶ τοῦ ἐγκεφάλου, γιατὶ ὅταν πραγματοποιηθεῖ συνειδητὰ αὐτὸς ὁ σύνδεσμος, τὸ καθετὶ γίνεται εὔκολο: διαμέσου τοῦ ἡλιακοῦ πλέγματος, μποροῦν νὰ ἀγγίζουν, νὰ ἐλέγχουν καὶ νὰ δυναμώνουν τὰ ὄργανα τοῦ φυσικοῦ τους σώματος. Ὑπάρχει ἕνας σύνδεσμος μεταξὺ τῶν ψυχικῶν καὶ τῶν φυσικῶν καταστάσεων. Ἡ θλίψη, γιὰ παράδειγμα, ἐπενεργεῖ στὶς ὁδοὺς τοῦ συμπαθητικοῦ, οἱ ὁποῖες, καθῶς ἔχουν ἕναν ῥόλο σύσφιξης τῶν ἀγγείων, ἀρχίζουν νὰ συστέλλουν τὸ ἀρτηριακὸ σύστημα. Αὐτὴ ἡ συστολὴ, λοιπόν, ποὺ προκαλεῖται ἀπὸ τὴ θλίψη, ἐμποδίζει τὴν κυκλοφορία τοῦ αἵματος, καὶ κατὰ συνέπεια, ἐπίσης καὶ τὴν πέψη καὶ τὴν ἀναπνοή κλπ… Αἰσθάνεται κανεῖς τότε συμπιεσμένος, φτωχός, ἐγκαταλειμμένος. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές, ἀλλὰ εἶναι μία ἐντύπωση ποὺ αἰσθάνεται. Γιὰ νὰ δραστηριοποιήσετε, ἀντίθετα, τὰ νεῦρα ποὺ διαστέλλουν, πρέπει νὰ καλέσετε τὴ χαρά, τὴν ἀγάπη, καὶ καθημερινά, ὅταν σηκώνεστε τὸ πρωί, ἀντὶ νὰ σκέπτεσθε: «δὲν ἔχω χρήματα, ἡ ἀγαπημένη μου μὲ ἀπατάει, δὲν ἔλαβα τὰ γράμματα ποὺ περίμενα…», πρέπει, ἀντίθετα, νὰ προσπαθεῖτε νὰ ἔχετε θετικὲς σκέψεις. Ὁ ἀληθινὸς μαθητὴς ὅταν σηκώνεται κάθε πρωὶ ἔχει μέσα του αὐτὴ τὴ σκέψη: «Κύριε Θεέ, Δημιουργέ μας, σ’ εὐχαριστῶ σήμερα ποὺ βρίσκομαι ζωντανὸς καὶ ὑγιής, ποὺ μπορῶ νὰ ἀναπνέω, νὰ βαδίζω, νὰ τραγουδῶ, νὰ κοιτάζω, νὰ ἀκούω… γιατὶ αὐτὰ εἶναι ἀνεκτίμητοι θησαυροί». Πρέπει νὰ σηκωνόμαστε χαρούμενοι, εὐχαριστώντας τὸν Κύριο. Ἂν οἱ ἄνθρωποι γερνοῦν τόσο γρήγορα, εἶναι ἐπειδὴ δὲν ξέρουν πῶς νὰ καλοῦν καθημερινὰ τὴ χαρά.

Τὸ ἡλιακὸ πλέγμα εἶναι ἕνα ἐξαιρετικὰ σπουδαῖο κέντρο καὶ πρέπει νὰ ἀποφεύγουμα καθετὶ ποὺ μπορεῖ νὰ τὸ συσπᾶ, γιατὶ αὐτὸ προκαλεῖ μὲ τὴ σειρά του τὴ σύσπαση τῶν αἱμοφόρων ἀγγείων καὶ τῶν ἀγωγῶν τοῦ ὀργανισμοῦ. Καὶ ὅταν τὸ αἷμα ἢ τὰ ἄλλα ὑγρά κυκλοφοροῦν ἄσχημα, σχηματίζονται κατάλοιπα, τὰ ὁποῖα, μὲ τὸ χρόνο, καταλήγουν νὰ προκαλέσουν κάθε εἴδους ἀνωμαλίες. Αὐτὸ ποὺ διαταράζει περισσότερο τὸ ἡλιακὸ πλέγμα εἶναι οἱ δυσαρμονικὲς ἐκδηλώσεις τοῦ ἀστρικοῦ σώματος: ὁ φόβος, ἡ ὀργή, ἡ ζήλια, ἡ παθιασμένη ἀγάπη. Καὶ καθὼς τὸ ἡλιακὸ πλέγμα εἶναι ἡ δεξαμενὴ τῶν δυνάμεων, συνέπεια αὐτῆς τῆς δυσαρμονίας εἶναι ἕνας πλήρης ἀπομαγνητισμός. Ὅταν αἰσθάνεστε ἕναν τρόμο ἢ ἕνα νευρικὸ κλονισμό, ἀμέσως οἱ δυνάμεις σας ἀδειάζουν, οἱ γάμπες σας δὲν σᾶς στηρίζουν πιά, τὰ χέρια σας τρέμουν, τὸ κεφάλι σας εἶναι ἄδειο. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι τὸ ἡλιακὸ πλέγμα ἐξάντλησε τὶς δυνάμεις του.

Τὸ ἡλιακὸ πλέγμα μπορεῖ, λοιπόν, νὰ ἀδειάζει, ἀλλὰ μπορεῖ ἐπίσης νὰ γεμίζει, καὶ ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι ποὺ πρέπει νὰ μάθει ὁ μαθητής: πῶς νὰ γεμίζει τὸ ἡλιακό του πλέγμα. Θὰ σᾶς δώσω μερικὲς μεθόδους. Κάθε δέντρο εἶναι μία δεξαμενὴ δυνάμεων ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸν ἥλιο καὶ ἀπὸ τὴ γῆ, καὶ μποροῦμε νὰ ἀντλήσουμε ἀπὸ αὐτὲς τὶς δυνάμεις. Διαλέγετε ἕνα μεγάλο δέντρο, ἀκουμπᾶτε τὴν πλάτη σας σὲ αὐτό, τοποθετώντας τὸ ἀριστερὸ χέρι στὴν πλάτη σας, μὲ τὴν παλάμη στηριγμένη πάνω στὸν κορμὸ τοῦ δέντρου – συγχρόνως τοποθετεῖτε τὴν παλάμη τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ πάνω στὸ ἡλιακὸ πλέγμα.

Συγκεντρώνεστε λοιπὸν πάνω στὸ δέντρο, ζητώντας του νὰ σᾶς δώσει ἕνα μέρος ἀπὸ τὶς ἐνέργειές του: τὶς λαμβάνετε ἀπὸ τὸ ἀριστερό σας χέρι καὶ τὶς χύνετε μὲ τὸ δεξὶ χέρι μέσα στὸ ἡλιακό σας πλέγμα. Εἶναι ἕνα εἶδος μετάγγισης ἐνεργειῶν.

Μπορεῖτε ἐπίσης νὰ δυναμώσετε τὸ ἡλιακό σας πλέγμα κοιτάζοντας καὶ ἀκούγοντας νὰ κυλάει μία πηγή, ἕνας καταρράκτης, μία ἀνάβλυση νεροῦ. Αὐτὲς ἐδῶ εἶναι μέθοδοι φαινομενικὰ ἀσήμαντες, ἀλλὰ ποὺ δίνουν μεγάλα ἀποτελέσματα. Τὸ νερὸ ποὺ τρέχει ἐπηρρεάζεει τὸ ἡλιακὸ πλέγμα, ποὺ ἔτσι ἀναζωογονεῖται καὶ γίνεται, ἐπομένως, ἱκανότερο νὰ διώχνει τὰ βλαβερὰ ὑλικά. Κοιτάζετε καμιὰ φορὰ τὸ νερὸ νὰ τρέχει, ἀλλὰ ἀσυνείδητα, δὲν ἔχετε ἐπίγνωση τῆς ἐργασίας ποὺ θὰ μπορούσατε νὰ κάνετε χάρη σ’ αὐτὸ γιὰ τὴν πνευματική σας πρόοδο. Καὶ ἄλλωστε, τί ξέρετε γιά τή χρήση πού μπορεῖτε νά κάνετε ὅλων τῶν στοιχείων πού μᾶς δίνει ἡ φύση…;

Ὅταν εἶστε στὸ σπίτι σας, μπορεῖτε νὰ ξαπλώσετε σὲ ἕνα κρεβάτι, νὰ τοποθετήσετε τὰ χέρια σας πάνω στὸ ἡλιακὸ πλέγμα καὶ νὰ φανταστεῖτε ὅτι ἀντλεῖτε ἐνέργειες ἀπὸ ὅλο τὸ Σύμπαν. Μπορεῖτε ἐπίσης νὰ βυθίσετε τὰ χέρια σας μέσα στὸ νερό, ἢ ἀκόμα καλύτερα, τὰ πόδια σας, γιατὶ αὐτὴ εἶναι ἡ πιὸ δυνατὴ μέθοδος. Ὅταν αἰσθάνεστε ἀπομαγνητισμένος, ταραγμένος ἢ συσπασμένος, προετοιμᾶστε ζεστὸ νερό, βυθίστε συνειδητὰ τὰ πόδια σας, καὶ ἀρχίστε νὰ τὰ πλένετε μὲ πολλὴ προσοχή. Ἔτσι θὰ ἐνεργήσετε πάνω στὸ ἡλιακὸ πλέγμα δίνοντάς του δυνάμεις, καὶ ἡ κατάσταση συνείδησής σας θὰ μεταβληθεῖ ἀμέσως. Κι ἀκόμη ἂν μία μέρα, στὸ σπίτι σας, δὲν καταφέρνετε νὰ διαλογιστεῖτε, κᾶντε ἕνα ποδόλουτρο, καὶ θὰ δεῖτε ὅτι θὰ ἔχετε πολὺ μεγαλύτερη εὐκαιρία νὰ συγκεντρωθεῖτε. Ὑπάρχουν μέθοδοι γιὰ νὰ ἔρθουμε σὲ ἐπικοινωνία μὲ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα καὶ νὰ τοῦ ζητήσουμε νὰ δώσει διαταγές γιὰ νὰ ἐπανορθώσει ὁρισμένες ἀτέλειες. Αὐτὸ εἶναι μία ὁλόκληρη ἐπιστήμη ποὺ θὰ μελετήσουν στὸ μέλλον. Γιὰ τὴν ὥρα δὲν εἶναι τόσο δυνατὸ νὰ ἐπικοινωνήσει κανεῖς μὲ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα – αὐτὸ ζεῖ τὴν ἀνεξάρτητη ζωή του, καὶ ὁ ἄνθρωπος δὲν ἔχει σχεδὸν καμία δυνατότητα πάνω του, ἐκτὸς τοῦ νὰ ἐπενεργεῖ ἔμμεσα, περιμένοντας νὰ ἐνεργήσει μία μέρα ἀπευθείας. Καί πῶς νά τό ἐπηρρεάσετε ἔμμεσα; Προσπαθώντας νὰ ζεῖτε μία ἀγνή ζωή, γεμάτη νόημα, φωτεινή. Αὐτὴ ἡ ζωὴ ἐπενεργεῖ στὸ ἡλιακὸ πλέγμα, τὸ ἀποδεσμεύει, τὸ ἐλευθερώνει ἀπὸ ὁρισμένα ἐμπόδια, κι ὅταν αὐτὸ εἶναι ἀπελευθερωμένο, ἐπανορθώνει πολὺ γρήγορα τὸ καθετί, γιατὶ εἶναι ἐξαιρετικὰ δυνατό.

Συναντᾶμε τόσους ἀνθρώπους ποὺ φαίνονται ἐξαντλημένοι, συντριμμένοι, καταπονημένοι. Ἂν εἶναι σ’ αὐτὴν τὴν κατάσταση, εἶναι ἐπειδὴ δὲν ξέρουν νὰ ἐργάζονται μὲ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα, αὐτὸ φαίνεται ἐπίσης στὸ πρόσωπό τους, ποὺ δὲν ἔχει κανένα φῶς. Ἕνα πρόσωπο θαμπό, σκοτεινό, ἀποκαλύπτει ὅτι τὸ ἡλιακὸ πλέγμα δὲν λειτουργεῖ σωστά. Γιὰ αὐτὸ ἐσεῖς, τουλάχιστον, προσπαθῆστε νὰ χρησιμοποιήσετε τὶς μεθόδους ποὺ σᾶς δίνω γιὰ νὰ ἐργαστεῖτε μὲ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα, ἀλλιῶς θὰ περάσουν ἴσως χρόνια, χωρὶς ποτὲ νὰ αἰσθανθεῖτε ὅτι εἶναι ἐκεῖ, ξύπνιο, ἄγρυπνο, καὶ ὅτι σᾶς διαστέλλει. Τὸ καθετὶ θὰ μείνει ἐγκεφαλικὸ καὶ δὲν θὰ πετύχετε κανένα ἀποτέλεσμα, οὔτε κοιτάζοντας τὸν ἥλιο, οὔτε διαλογιζόμενοι, οὔτε κάνοντας ἀσκήσεις, ὅσο τὸ ἡλιακὸ πλέγμα δὲν θὰ ἐκδηλωθεῖ γιὰ νὰ σᾶς δείξει ὅτι ἡ συνείδησή σας ἔχει ἐπιτέλους κατεβεῖ μέχρι τὰ βάθη τῶν σπλάχνων. Μπορῶ νὰ σᾶς μιλήσω γιὰ αὐτὴν τὴν αἴσθηση, ἀλλά σέ τί θά χρησιμεύσει αὐτό; Δὲν θὰ καταλάβετε, γιατί, γιὰ νὰ καταλάβετε, πρέπει ἤδη νὰ ἔχετε ζήσει αὐτὴν τὴν ἐμπειρία. Μὲ τὴ νόηση δὲν μπορεῖτε νὰ πάρετε μία ἰδέα. Θὰ ἦταν σὰν νὰ ἐξηγούσατε τὸν πονόδοντο σὲ κάποιον ποὺ δὲν εἶχε ποτὲ πονόδοντο, ἢ σὰν νὰ μιλούσατε γιὰ ἀγάπη σὲ κάποιον ποὺ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἐρωτευμένος. Δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν ὅσο δὲν τὰ ἔχουν ζήσει. Ἁκόμη κι ἂν σᾶς ἐξηγήσω, δὲ θὰ καταλάβετε. Πρέπει νὰ ἐργαστεῖτε, νὰ ἐργαστεῖτε γιὰ νὰ ἀλλάξετε τὴ ζωή σας, νὰ ζήσετε μία ἁρμονικὴ ζωή. Τότε μονάχα θὰ κατορθώσετε νὰ θέσετε σὲ κίνηση τὰ αἰθέρια κέντρα μέσα σας, γιατὶ ὁ νόμος αὐτῶν τῶν κέντρων εἶναι ἡ ἁρμονία.

Δυστυχῶς σπάνια συμβαίνει αὐτὸ ποὺ ὁ ἄνθρωπος ζεῖ καὶ αἰσθάνεται νὰ εἶναι σύμφωνο μὲ τὴν ἁρμονία ποὺ βασιλεύει μέσα στὸ σύμπαν. Κι αὐτὸ εἶναι σοβαρό, γιατὶ ὅσο ὁ ἄνθρωπος ἀντιστέκεται στοὺς νόμους, στὶς δυνάμεις, στὰ κοσμικὰ ῥεύματα, τόσο ἀπομονώνεται, ἀποκρύπτεται ἀπὸ τὸ σύμπαν, περιβάλλεται ἀπὸ ἀδιαπέραστους φραγμούς – τότε οἱ εὐεργετικὲς δυνάμεις ποὺ ἔρχονται ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο γιὰ νὰ ἐμποτίσουν καὶ νὰ ζωογονήσουν ὅλα τὰ πλάσματα, δὲν μποροῦν πιὰ νὰ εἰσχωρήσουν μέσα του γιὰ νὰ ἀπομακρύνουν τὶς ἀκαθαρσίες καὶ νὰ ἀποκαταστήσουν τὴν τάξη, καὶ καταρρέει. Ναί, ἡ ἀρρώστια εἶναι ἀπλούστατα μία ἀταξία ποὺ ἐγκαθίσταται στὸν ἄνθρωπο ὅταν αὐτὸς ἀποκόπτει τὸ δεσμό του μὲ τὸ σύμπαν καὶ δὲ διατηρεῖ πιὰ μὲ αὐτὸ σωστὲς ἀνταλλαγές.

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὑποχρεωμένος, γιὰ νὰ ζήσει, νὰ κάνει ἀκατάπαυστα ἀνταλλαγὲς μὲ τὸν κόσμο: νὰ τρώει, νὰ πίνει, νὰ ἀπορροφᾶ τὸ φῶς καὶ τὴ ζέστη τοῦ ἥλιου, νὰ δέχεται τὶς κοσμικὲς ἀκτίνες… Δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιζήσει οὔτε ἕνα λεπτό ἂν αὐτὲς οἱ ἀνταλλαγὲς διακοποῦν, ἀλλὰ τοῦ λείπει τόσο ἡ συνείδηση ὥστε δὲν παρατηρεῖ ὅτι ἡ ζωὴ ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀνταλλαγές. Περνάει τὸν καιρό του κόβοντας τοὺς δεσμούς του μὲ τὸ σύμπαν, ἐμποδίζοντας τὶς ἐνέργειες νὰ κυκλοφορήσουν μέσα του, διαταράσσει τὴ φυσικὴ ἁρμονία ποὺ ὑπάρχει ἀνάμεσα στὸν κόσμο καὶ σ’ αὐτόν. Κι ἐντούτοις, μόνο αὐτὴ ἡ ἁρμονία μπορεῖ νὰ τοῦ ἐπιτρέψει νὰ ζήσει ἔντονα, νὰ εὐημερήσει, νὰ εὐτυχήσει, νὰ δημιουργήσει.

Γιὰ αὐτὸ πρέπει νὰ συνηθίσετε νὰ ἀφιερώνετε κάθε μέρα λίγα λεπτὰ γιὰ νὰ ἀποκαταστήσετε μέσα σας αὐτὴν τὴν ἁρμονία μὲ τὸν Κόσμο καὶ νὰ προσπαθήσετε νὰ δονεῖστε ἁρμονικὰ μὲ ὅλα τὰ ὄντα τῆς δημιουργίας, λέγοντας: «Θέλω νὰ εἶμαι σὲ συμφωνία μαζί σας, σᾶς ἀγαπῶ, σᾶς ἀγαπῶ, νὰ εἶστε εὐλογημένα»… Αὐτὴ ἡ ἄσκηση ἀποκαθιστᾶ τὴν κυκλοφορία τῶν ἐνεργειῶν. Συμβαίνει, ἀκόμη καὶ στοὺς μεγαλύτερους σοφούς, τοὺς μεγαλύτερους ἁγίους, νὰ γνωρίζουν, πότε πότε, στιγμὲς ταραχῆς, ἀνησυχίας, ἀλλὰ ἔχουν ἐπίγνωση, αἰσθάνονται ἀμέσως ὅτι οἱ δονήσεις τους ἄλλαξαν καὶ ἀποκαθιστοῦν τὸ ταχύτερο τὴν ἁρμονία. Ἐνῶ ἡ πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων παραμένουν μέρες, ἑβδομᾶδες, χρόνια, μέσα στὴν ἀταξία, ὥσπου καταλήγουν νὰ καταστραφοῦν τελείως.

Πρέπει, μιὰ γιὰ πάντα, νὰ ἀποφασίσετε νὰ κατανοήσετε τοὺς νόμους τῆς φύσεως, νὰ μάθετε πῶς εἶναι δομημένος ὁ ἄνθρωπος, καὶ ποιὲς πρέπει νὰ εἶναι οἱ σχέσεις του μὲ τοὺς νόμους τῆς φύσεως. Ἂν θέλετε τὴν εὐτυχία σας, τὴν εὐημερία σας, πρέπει νὰ σκέφτεστε τὴν ἁρμονία, νὰ ἐναρμονιστεῖτε μὲ ὁλόκληρο τὸ σύμπαν. Αὐτὸ βέβαια δὲ θὰ τὸ καταφέρετε ἀμέσως, ἀλλὰ ἔχοντας ἐγκαρτέρηση θὰ αἰσθανθεῖτε μία μέρα ὅτι, ἀπὸ τὰ πόδια μέχρι τὸ κεφάλι, τὸ καθετὶ μέσα σας ἐπικοινωνεῖ καὶ δονεῖται σὲ συμφωνία μὲ τὴν κοσμικὴ ζωή. Τὸ παιδὶ στὰ σπλάχνα τῆς μητέρας του συνδέεται μὲ αὐτὴ μὲ τὸν ὀμφάλιο λῶρο ποὺ βρίσκεται στὴν περιοχὴ τοῦ ἡλιακοῦ πλέγματος – διαμέσου τοῦ ὀμφαλίου λώρου τὸ τρέφει. Τὴ στιγμὴ τῆς γέννησης, κόβουν αὐτὸ τὸ δεσμό, γιὰ αὐτὸ μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἡ γέννηση δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο παρὰ ἕνα πέρασμα ἀπὸ μία κατάσταση ἐξάρτησης σὲ μία κατάσταση ἀνεξαρτησίας, ἐλευθερίας. Ἀλλά, στὴν πραγματικότητα, ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἀκόμη τελείως ἀνεξάρτητος, τὸ ἡλιακό του πλέγμα συνδέεται μ’ ἕναν ἄλλο ὀμφάλιο λῶρο, μ’ ἕναν αἰθερικὸ λῶρο, μὲ τὴ Μητέρα Φύση, ἡ ὁποία τὸν ἔχει στὰ σπλάχνα της, τὸν ὑποστηρίζει, τὸν τροφοδοτεῖ. Γι’ αὐτὸ ὑπάρχουν στὴν Ἀνατολὴ μερικὲς διδασκαλίες ποὺ συνιστοῦν στοὺς ὀπαδούς τους νὰ συγκεντρώνονται στὸν ἀφαλό. Βέβαια, οἱ Δυτικοί, ποὺ βλέπουν τὸ καθετὶ ἀπ’ ἔξω, περιγελοῦν αὐτὲς τὶς πρακτικές, ποὺ τὶς βρίσκουν τελείως γελοῖες, ἀλλὰ ἔχουν ἄδικο. Αὐτοὶ ποὺ συγκεντρώνονται πάνω στὸν ἀφαλό τους, συνδεόμενοι μὲ τὸ Σύμπαν, τὸν Κόσμο, ἔχοντας τὴ σκέψη ὅτι ἀφοῦ ἐξαρτῶνται ἀκόμη ἀπὸ τὴ Μητέρα Φύση, πρέπει νὰ καθαρίσουν, νὰ ἐξαγνίσουν αὐτὸ τὸ κανάλι, μέσα ἀπὸ τὸ ὁποῖο τοὺς στέλνει τὰ πιὸ πολύτιμα στοιχεῖα ποὺ ἔχουν ἀνάγκη, αἰσθάνονται μὲς στὴν πληρότητα.

Καθῶς ὅλοι σχεδὸν οἱ ἄνθρωποι διατηροῦν ἀκόμη αὐτὸν τὸ δεσμὸ μὲ τὴ φύση, μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι δὲν ἔχουν ἀκόμη γεννηθεῖ: δὲν ἔκοψαν ἀκόμη τὸν ὀμφάλιο λῶρο. Γιὰ νὰ γεννηθοῦν, πρέπει νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς φύσης, ὅπου ἀκόμη κοιμοῦνται, ἢ κλωτσᾶνε! Ὁ ἄνθρωπος γεννιέται γιὰ πρώτη φορὰ ὅταν ἔρχεται στὸν κόσμο ἀπὸ τὴ φυσική του μητέρα, ἀλλὰ ἡ ἀληθινή του γέννηση, αὐτὸ ποὺ λέμε στὴ Μύηση ἡ δεύτερη γέννηση, δὲν μπορεῖ νὰ συμβεῖ παρὰ ὅταν κατορθώσει νὰ σπάσει τοὺς δεσμοὺς μὲ τή «φυσικὴ φύση», καθὼς λένε οἱ φιλόσοφοι, γιὰ νὰ εἰσέλθει στὴ θεία φύση. Τότε μόνο εἶναι ἀληθινά συνειδητός, λαμπρός, φωτισμένος.

Ἔχει συχνὰ ἀναφερθεῖ πὼς ἡ καρδιὰ εἶναι ποὺ καταλαβαίνει, καὶ μιλοῦν γιὰ τή «νοημοσύνη τῆς καρδιᾶς»… Ἀκόμη καὶ τὰ Εὐαγγέλια ὑπαινίσσονται τὴν καρδιὰ σὰν ὄργανο κατανόησης. Ἀλλά γιά ποιά καρδιά πρόκειται; Ὄχι βέβαια γιὰ τὴ φυσικὴ καρδιά, τὸ ὄργανο ποὺ στέλνει τὸ αἷμα! Ὄχι ἡ ἀληθινὴ καρδιά, ἡ μυσταγωγικὴ καρδιά, εἶναι τὸ ἡλιακὸ πλέγμα, αὐτὸ εἶναι ποὺ αἰσθάνεται, ποὺ κατανοεῖ, ποὺ συλλαμβάνει τὶς μεγάλες κοσμικὲς ἀλήθειες. Ὁ εγκέφαλος ξέρει μονάχα νὰ μελετᾶ λίγο, νὰ γράφει, νὰ μιλάει καὶ προπαντὸς νὰ ἐπιδεικνύεται, ἀκόμη καὶ χωρὶς νὰ ἔχει μία σαφῆ ἰδέα τῶν πραγμάτων. Κοιτάξτε πῶς συμβαίνουν τὰ πράγματα στὸ σημερινὸ κόσμο: συζητοῦν, γράφουν, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα δὲν ἔχουν τίποτα καταλάβει, γιατὶ μὲ τὸν ἐγκέφαλο εἶναι αδύνατο νὰ καταλάβει κανεῖς σωστά. Πρέπει νὰ ζήσει κανεῖς τὰ πράγματα γιὰ νὰ τὰ κατανοήσει, πρέπει νὰ τὰ ζήσει μὲ ὅλη του τὴν ὕπαρξη.

Ὅταν αἰσθάνεσθε ἕνα συναίσθημα, ὅταν αἰσθάνεσθε μέσα σας τὸ φόβο, τὴν ἀγωνία, τὴν ἀγάπη, δὲν τὰ αἰσθάνεσθε στὸν ἐγκέφαλο, οὔτε στὴ φυσικὴ καρδιά, ἀλλὰ στὸ ἡλιακὸ πλέγμα. Συνεπῶς, οἱ Μῦστες, τοποθετώντας τὴν καρδιὰ στὸ ἡλιακὸ πλέγμα, ἔδειχναν ὅτι γνώριζαν τὴν ἀληθινὴ ἀνατομία καὶ τὴν ἀληθινὴ ἀνθρώπινη φυσιολογία πολὺ καλύτερα ἀπὸ τοὺς βιολόγους, ποὺ δὲ βλέπουν παρὰ ὅ,τι εἶναι φυσικὸ καὶ ὑλικό. Τὴν ἀληθινὴ πραγματικότητα τῆς ἀνθρώπινης ὑπάρξεως, τὴν κατήργησαν. Ἐνῶ οἱ Μῦστες ἐνδιαφέρθηκαν πρώτα γιὰ αὐτὴν τὴν ἀόρατη καὶ αἰθέρια πλευρά. Κατέχουν μία θαυμαστὴ ἐπιστήμη, ἀλλὰ κρατᾶνε κρυμμένα πολλὰ πράγματα, γιατὶ ἡ ἀποκάλυψή τους θὰ ἦταν ἐπικίνδυνη. Κι ἔτσι, δὲ λένε παρὰ μερικὰ καὶ ὅλα τ’ ἄλλα πρέπει κανεῖς νὰ τ’ ἀνακαλύψει.

Πρέπει νὰ ξέρει ὅτι τὸ ἡλιακὸ πλέγμα ἐλέγχει τὶς περισσότερες λειτουργίες τοῦ φυσικοῦ σώματος, προπαντὸς ὅμως εἶναι αὐτὸ ποὺ δημιούργησε καὶ τροφοδοτεῖ τὸν ἐγκέφαλο. Ναί, ὁ ἐγκέφαλος εἶναι ἕνα δημιούργημα τοῦ ἡλιακοῦ πλέγματος, εἶναι τὸ παιδί του – γιὰ αὐτό, τὸ ἡλιακὸ πλέγμα τὸν τρέφει, τοῦ στέλνει ἐφόδια, καὶ ὅταν παύει νὰ τοῦ στέλνει, ὁ ἄνθρωπος χάνει τὶς δυνατότητές του: ἢ ἔχει ὑπνηλία ἢ ἔχει πονοκέφαλο καὶ δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ σκεφτεῖ.

Ὁ ἐγκέφαλος δὲν εἶναι χωρισμένος ἀπὸ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα, ἀλλὰ ἂν δὲν μπορεῖ πάντοτε νὰ ἐπωφεληθεῖ ἀπὸ τὴν ὑποστήριξή του, εἶναι ἐπειδὴ δὲν ξέρει ἀκόμη νὰ ἔρχεται σὲ ἐπικοινωνία μαζί του. Σᾶς τὸ ἔχω ὅμως ἤδη ἐξηγήσει, τὸ ἡλιακὸ πλέγμα εἶναι ἕνας ἐγκέφαλος, ἀλλὰ ἕνας ἀνεστραμμένος ἐγκέφαλος, γιατὶ ἐνῶ μέσα στὸν ἐγκέφαλο ἡ γκρίζα οὐσία εἶναι ἀπ’ ἔξω καὶ ἡ λευκὴ οὐσία ἀπὸ μέσα, ἀκριβῶς τὸ ἀντίστροφο ἰσχύει μὲ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα. Ἡ γκρίζα οὐσία, ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὰ νευρικὰ κύτταρα, μᾶς ἐπιτρέπει νὰ σκεπτόμαστε, ἐνῶ ἡ λευκὴ οὐσία, ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὶς νευρικὲς ἴνες, προεκτάσεις τῶν κυττάρων, μᾶς ἐπιτρέπει νὰ αἰσθανόμαστε. Λοιπόν, χάρη στὴ λευκή του οὐσία, ποὺ βρίσκεται στὸ ἐξωτερικὸ μέρος του, τὸ ἡλιακὸ πλέγμα αἰσθάνεται τὸ καθετὶ ποὺ συμβαίνει μέσα στὸν ὀργανισμό, σὲ ὅλα τὰ κύτταρα – γιὰ αὐτὸ καὶ μπορεῖ ἀσταμάτητα νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἰσορροπίας. Ὁ ἐγκέφαλος, αὐτός, δὲν αἰσθάνεται τίποτα ἀπολύτως, ἐκτὸς ἂν ὅλα πᾶνε πολὺ ἄσχημα, καὶ πάλι δὲν ξέρει πῶς νὰ ἐπανορθώσει. Ἂν ἡ καρδιά σας χτυπάει πολὺ γρήγορα ἢ πολὺ ἀργά, ἢ ἂν ἔχετε πόνους στὸ στομάχι, ὁ ἐγκέφαλος εἶναι ἀνίκανος νὰ κάνει ὁτιδήποτε, καὶ ἄλλωστε αὐτὸ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτόν. Ἐνῶ ἂν δώσετε στὸ ἡλιακὸ πλέγμα καλὲς συνθῆκες γιὰ νὰ λειτουργήσει ὁμαλά, αὐτὸ θὰ ἐπανορθώσει τὸ καθετί. Τὸ ἡλιακὸ πλέγμα διαθέτει μία τρομερὴ φαρμακοποιία, ποὺ δὲν μπορεῖτε οὔτε νὰ φανταστεῖτε. Καὶ καθὼς συνδέεται μὲ ὅλα τὰ ὄργανα, μὲ ὅλα τὰ κύτταρα, μπορεῖ νὰ ἐπέμβει. Εἶναι λοιπὸν πολὺ καλύτερα ἐφοδιασμένο ἀπὸ τὸν ἐγκέφαλο. Ἀλλὰ δὲν τὰ ἔχουν καλὰ ἐξηγήσει ὅλα αὐτά, οὔτε κὰν στὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη.


Μὲ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ ἐγκεφάλου ὁ ἄνθρωπος ἀπέκτησε τὴν αὐτοσυνείδηση, χάρη στὴν ὁποία ἔχει ἐξατομικευτεῖ. Τὸ ἡλιακὸ πλέγμα, ἀντίθετα, ποὺ εἶναι ἡ ἕδρα τοῦ ὑποσυνειδήτου, συνδέει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν ὠκεανὸ τῆς παγκόσμιας ζωῆς, τὸν συνδέει μὲ ὅλον τὸν κόσμο, πράγμα ποὺ δὲν κάνει ὁ ἐγκέφαλος. Στὴν πραγματικότητα, αὐτὴ ἡ ἐπικοινωνία θὰ μποροῦσε νὰ ἔχει γίνει, ὁ ἐγκέφαλος ὅμως δὲν εἶναι ἀκόμη ἀρκετὰ ἀνεπτυγμένος γι’ αὐτό, γιατὶ σχηματίστηκε πολὺ πρόσφατα – τὸ ἡλιακὸ πλέγμα ἔχει σχηματιστεῖ πολὺ πιὸ παλιά. Ὁ ἐγκέφαλος ἀναπτύχθηκε πολὺ ἀργὰ στὰ ζῶα καὶ στοὺς ἀνθρώπους. Ἀκόμη κι ὁ ἐγκέφαλος τῶν μυρμηγκιῶν γιὰ παράδειγμα, εἶναι πολὺ καλύτερα ὀργανωμένος ἀπὸ ἐκεῖνον τοῦ ἀνθρώπου, ἐπειδὴ τὰ μυρμήγκια εἶναι πολὺ ἀρχαιότερα ἀπὸ αὐτόν. Ὁ ἀνθρώπινος ἐγκέφαλος δὲν εἶναι ἀκόμη ὀργανωμένος τελείως, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀργότερα, γιατὶ ἔχει τὴν ἀποστολὴ νὰ καταγράψει τὸ σύνολο τῶν γνώσεων καὶ νὰ συλλαμβάνει ἔννοιες ἀνυποψίαστες ἀκόμη. Ἀλλὰ τὸ ἐπαναλαμβάνω, αὐτὸς ποὺ διευθύνει, αὐτὸς ποὺ διατάζει καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἐξαρτᾶται τὸ πᾶν, εἶναι τὸ ἡλιακὸ πλέγμα, μαζὶ μὲ τὸ κέντρο Χάρα, τοποθετημένο λίγο πιὸ κάτω, γιατὶ αὐτὰ τὰ δύο κέντρα βρίσκονται σὲ ἐπικοινωνία.

Ἡ σύγχρονη ἀνθρωπότητα αὐτοκαταστρέφεται, ἐπειδή ἔχει τοποθετήσει στὸν ἐγκέφαλο τὶς πιὸ οὐσιώδεις της δραστηριότητες: τὶς σπουδές, τοὺς ὑπολογισμούς, τὶς φροντίδες, κτλ… Καθὼς ὅμως αὐτὸς δὲν εἶναι τόσο προετοιμασμένος νὰ ἀντέξει τὶς μεγᾶλες τάσεις, ἔρχονται τώρα πολλὲς νευρικὲς ἀσθένειες, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὴν ὑπερφόρτωση τοῦ ἐγκεφάλου. Πρέπει λοιπὸν νὰ μάθετε νὰ κατανέμετε τὴν ἐργασία μεταξὺ τῶν δύο κέντρων: αὐτοῦ ποὺ εἶναι κάτω, στὴν κοιλιά, καὶ αὐτοῦ ποὺ εἶναι ἐπάνω, στὸ κεφάλι. Τότε μόνο θὰ βρεῖτε τὴν ἰσορροπία. Αὐτὸς εἶναι ἕνας νόμος τῆς μηχανικῆς: γιὰ νὰ πετύχουμε τὴν ἰσορροπία, πρέπει νὰ φορτώσουμε ὄχι μόνο τὸν ἕνα δίσκο, ἀλλὰ καὶ τοὺς δύο δίσκους τῆς ζυγαριᾶς.
         
Ὁ ἐγκέφαλος δὲν εἶναι παρὰ ἕνα ὄργανο, κι αὐτὸ τὸ ὄργανο δὲν εἶναι ἀνεξάρτητο ἀπὸ τ’ ἄλλα. Γιὰ νὰ ἔχουμε ἕνα ὄργανο σὲ καλὴ κατάσταση, πρέπει νὰ τὸ συντηροῦμε. Πᾶρτε ὁποιαδήποτε μηχανή, ἢ ἀκόμη μόνο μία λάμπα: ἂν μειώσετε ἢ σταματήσετε τὸ ῥεῦμα, ἡ ἀπόδοσή της δὲν θὰ εἶναι ἡ ἴδια. Ὁ ἐγκέφαλος τῶν ἀνθρώπων μοιάζει μὲ μιὰ λάμπα ποὺ φωτίζει, συλλογίζεται, βλέπει. Ναί, στοὺς περισσότερους ὅμως ἀπὸ αὐτούς, δὲν εἶναι καλὴ λάμπα, εἶναι ἕνα κερὶ ποὺ δὲ φωτίζει πολύ. Πρέπει λοιπὸν νὰ τὸν συνδέσουμε μὲ τὴν ἀνεξάντλητη πηγὴ ποὺ θὰ τοῦ δώσει ὅλες τὶς δυνατότητες, δηλαδὴ μὲ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα. Γιατί οἱ ἀρχαῖοι τὸ ὀνόμασαν «ἡλιακό»; Ἐπειδὴ συνδέεται μὲ τὸν ἥλιο, καὶ ὁ ἥλιος εἶναι ἡ καρδιὰ τοῦ ἡλιακοῦ μας συστήματος.

Τί εἶναι τό ἡλιακό πλέγμα καί ὁ ἐγκέφαλος τό ἕνα γιά τό ἄλλο; Ἀντιπροσωπεύουν δύο πόλους: ὁ ἕνας ἀρσενικός, ἐνεργητικός, καὶ ὁ ἄλλος θηλυκός, δεκτικός. Ξαναβρίσκουμε αὐτὴν τὴν πόλωση μέσα σὲ ὅλη τὴ φύση. Κοιτᾶξτε μονάχα τί συμβαίνει σὲ ἕνα ζευγάρι: ὁ σύζυγος ἀπασχολεῖται σχεδὸν ἀποκλειστικὰ γιὰ νὰ κερδίζει χρήματα, ὥστε νὰ προμηθεύει στὴ γυναῖκα του τὰ μέσα γιὰ νὰ ντυθεῖ, νὰ ἀρωματιστεῖ, νὰ καλυφθεῖ μὲ κοσμήματα, καὶ νά την: κομψή, πολυτελῆς, ἐλκυστική, ἐνῶ ὁ φτωχὸς σύζυγος, ἐκεῖ κάτω, μὲ παραμελημένα ῥοῦχα, ἐργάζεται γιὰ νὰ μπορέσει νὰ τῆς δώσει τὸ καθετί. Φυσικά, μπορεῖ καὶ νὰ γίνεται τὸ ἀντίστροφο, ἀλλὰ μιλάω συμβολικά! Τὸ ἡλιακὸ πλέγμα καὶ ὁ ἐγκέφαλος συνδέονται τόσο πολὺ μεταξύ τους, ὥστε καὶ τὰ δύο νὰ μποροῦν νὰ βοηθήσουν τὸ ἕνα τὸ ἄλλο, ἢ νὰ ἀλληλοδημιουργήσουν ἐμπόδια. Ὁ Θεὸς δὲν ἔδωσε ὅλες τὶς ἐξουσίες στὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο μόνο. Ὅπως μὲ τὸν ἄντρα καὶ τὴ γυναῖκα: ὁ Θεὸς δὲν ἔδωσε ὅλες τὶς ἐξουσίες στὸν ἄντρα καὶ καμία στὴ γυναῖκα, ὄχι. Ἔδωσε ἐξουσίες στὴ γυναῖκα καὶ ἐξουσίες στὸν ἄντρα, εἶναι ὅμως ἐξουσίες τόσο διαφορετικὲς μεταξύ τους, ὥστε δὲν μποροῦν νὰ ἐκδηλωθοῦν μὲ πληρότητα παρὰ μόνο ὅταν οἱ δύο ἀρχὲς εἶναι ἐνωμένες καὶ ἐργάζονται ἁρμονικὰ γιὰ τὸν ἴδιο σκοπό. Αὐτὸ ποὺ μπορεῖ νὰ δώσει ὁ ἄντρας, δὲν τὸ μπορεῖ ἡ γυναῖκα, κι αὐτὸ ποὺ μπορεῖ νὰ δώσει ἡ γυναῖκα, ὁ ἄντρας δὲν τὸ μπορεῖ ἐπίσης - ἀλλὰ ὅταν καὶ οἱ δύο ἐνώνουν τὶς ἐξουσίες τους, τὰ ἀποτελέσματα εἶναι φανταστικά. Καὶ γιὰ τοὺς δύο ἐγκεφάλους, ὅπως εἶναι τὸ ἡλιακὸ πλέγμα καὶ ὁ ἐγκέφαλος τοῦ κεφαλιοῦ, εἶναι σπουδαῖο νὰ καταλάβουμε πῶς εἶναι πολωμένοι σὲ ἀρσενικὸ καὶ θηλυκό, πῶς ἐνεργοῦν ὁ ἕνας πάνω στὸν ἄλλο καὶ ποιές εἶναι οἱ ἐξουσίες τους πάνω στὴν ὕλη.

Ξέρετε τὸ πείραμα τοῦ σωλήνα τοῦ Κροῦκς… Ὅταν τὸ ῥεῦμα κυκλοφορεῖ μέσα στὸ σωλήνα, ἡ κάθοδος ἐκπέμπει ἀφθονία ἡλεκτρονίων μὲ κατεύθυνση πρὸς τὴν ἄνοδο, ἀλλὰ ἐκείνη ἡ ἴδια παραμένει σκοτεινή, ἐνῶ στὴν περιοχὴ τῆς ἀνόδου ἐμφανίζεται φωτοβολία.



Αὐτὸ τὸ πείραμα δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ μία διαφώτιση τῶν σχέσεων ποὺ ὑπάρχουν ἀνάμεσα στὴν ἀρσενικὴ καὶ τὴ θηλυκὴ ἀρχή. Σὲ ὅλη τὴ φύση βλέπετε, συνέχεια, αὐτὲς τὶς δύο ἀρχὲς νὰ ἐργάζονται. Αὐτὴ εἶναι ἡ Μυσταγωγικὴ Ἐπιστήμη τῶν δύο ἀρχῶν ποὺ ὁ Μελχιτσεντὲκ ἀποκάλυψε στὸν Ἀβραάμ: πῶς δηλαδὴ οἱ δύο ἀρχές, ἀρσενικὴ καὶ θηλυκή, βρίσκονται σὲ ὁλόκληρο τὸ σύμπαν κάτω ἀπὸ διαφορετικὲς μορφὲς καὶ ἐργάζονται μαζί.

Ὁ ἐγκέφαλος ἐκδηλώνεται, μιλάει, διατάζει, ὀργανώνει, προκαλεῖ ἀναταραχές, φωνές, χειρονομίες. Ἀλλὰ ποιός τοῦ δίνει αὐτὲς τὶς δυνατότητες; Τὸ ἡλιακὸ πλέγμα, αὐτὸ στέλνει τὶς ἐνέργειες. Μόνο ποὺ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα δὲν τὸ βλέπουμε – εἶναι ἐκεῖ, κρυμμένο, σιωπηλό, δὲν κάνει ἐμφανίσεις, κανένας δὲν ὑποψιάζεται ο῎υτε κὰν τὴν ὕπαρξή του. Εἶναι, ἂν θέλετε, ὁ ταπεινὸς σύζυγος… Παρ’ ὅλο ποὺ στὴν πραγματικότητα, ἔχει μιὰ λειτουργία θηλυκή, ἀφοῦ αὐτὸ εἶναι ἡ μητέρα – τροφός, τὰ ἄπειρα πλούτη, ἡ ἀνεξάντλητη δεξαμενὴ τῆς φύσης. Ὅσο γιὰ τὸν ἐγκέφαλο, ἀφοῦ εἶναι ἕνας σχηματισμὸς τοῦ ἡλιακοῦ πλέγματος, εἶναι τὸ παιδί του… Ἤ, ἂν θέλετε, εἶναι ὁ σύζυγος ποὺ μιλάει, συζητεῖ, κεραυνοβολεῖ, ἐνῶ ἡ γυναῖκα του, σιωπηλή, κάνει ὅλη τὴν κρυφὴ πλευρὰ τῆς ἐργασίας. Πρέπει νὰ καταλαβαίνετε αὐτὲς τὶς μεταβολὲς τῆς πόλωσης.

Ὁ ἐγκέφαλος εἶναι ἐνεργητικός, δυναμικός, ἀλλὰ κουράζεται γρήγορα ἂν τὸ ἡλιακὸ πλέγμα δὲν τοῦ στέλνει ἐνισχύσεις. Γι’ αὐτό, πρὶν ν’ ἀναλάβει μία σημαντικὴ νοητικὴ δραστηριότητα, ὁ μαθητὴς πρέπει νὰ κάνει μία ἐργασία μὲ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα. Ὁ ἐγκέφαλος εἶναι ἱκανὸς γιὰ πολλὰ πράγματα, ὑπὸ τὸν ὅρο ὅμως ὅτι τὸ ἡλιακὸ πλέγμα θὰ τοῦ στέλνει ἐνέργειες. Λοιπόν, ἡ ἀρχή, ἡ πηγή, εἶναι τὸ ἡλιακὸ πλέγμα – καὶ ὁ ἐγκέφαλος εἶναι ἡ ὀθόνη ποὺ πρέπει νὰ ἐκδηλώνει, νὰ ἐκφράζει, νὰ παρουσιάζει τὰ πράγματα, ὄσο τὸ ἡλιακὸ πλέγμα τοῦ δίνει αὐτὴ τὴ δυνατότητα. Ἀπὸ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα προέρχονται οἱ εἰκόνες ποὺ προβάλλονται ἐκεῖ πάνω, στὴν ὀθόνη τοῦ ἐγκεφάλου. Καλὲς ἢ κακές, αὐτὲς προβάλλονται. Εἶναι τὸ ἴδιο φαινόμενο ὅπως στὸν κινηματογράφο. Μονάχα ποὺ στὸν κινηματογράφο, ἡ ἀρσενικὴ ἀρχὴ εἶναι ὁ χειριστής – μηχανικὸς ἢ τὸ μηχάνημα ποὺ προβάλλει τὶς εἰκόνες πάνω στὴν ὀθόνη - ἡ ὀθόνη εἶναι ἡ θηλυκὴ ἀρχή, ἡ ὕλη πάνω στὴν ὁποία τὸ πνεῦμα προβάλλει τὶς δυνάμεις του καὶ τὶς ἐνέργειές του. Ἀκόμη μία ἀλλαγὴ πόλωσης.

Ὅταν ἔχετε νὰ διαλογιστεῖτε ἢ νὰ κάνετε μία ἐντατικὴ διανοητικὴ ἐργασία, μὴν ἀρχίζετε νὰ συγκεντρώνεστε ἀπότομα πάνω στὸ θέμα τοῦ διαλογισμοῦ ἢ πάνω στὴν ἐργασία σας, γιατὶ ἔτσι θὰ μπλοκάρετε τὸν ἐγκέφαλό σας καὶ δὲν θὰ καταφέρετε τίποτε. Ἀρχίστε νὰ συγκεντρώνεστε πάνω στὸ ἡλιακὸ πλέγμα, κι ὅταν αἰσθανθεῖτε ὅτι φτάσατε ἐπιτέλους σὲ μία κατάσταση εἰρήνης, διαστολῆς, κᾶντε τὴν ἐργασία σας: ὁ ἐγκέφαλός σας θὰ τροφοδοτεῖται καὶ θὰ ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὶς ἐνέργειες ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα. Κι ὅταν, κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἐργασίας σας, αἰσθανθεῖτε ὅτι ὁ ἐγκέφαλός σας ἀρχίζει νὰ μπλοκάρεται, τρίψτε τὸ ἡλιακό σας πλέγμα σὲ κατεύθυνση ἀντίστροφη πρὸς τὶς βελόνες τοῦ ῥολογιοῦ. Ὕστερ’ απὸ λίγα λεπτά, θὰ αἰσθανθεῖτε ὅτι ἡ σκέψη σας ἀπελευθερώθηκε καὶ πάλι καὶ ὅτι μπορεῖτε νὰ ξαναρχίσετε τὴν ἐργασία.

Πρέπει νὰ μάθετε νὰ κατανέμετε τὴ δράση μεταξὺ τοῦ ἐγκεφάλου καὶ τοῦ ἡλιακοῦ πλέγματος, ὅπως στὸν ἀληθινὸ γάμο, ὅπου ὁ ἄντρας καὶ ἡ γυναῖκα ζοῦν ἁρμονικὰ καὶ μοιράζονται τὴν ἐργασία. Ἔτσι ὁ ἐγκέφαλος θὰ μπορεῖ νὰ ἐκδηλώνει ὅλες τὶς δυνάμεις ποὺ εἶναι σωρευμένες μέσα στὸ ἡλιακὸ πλέγμα. Τὸ ἡλιακὸ πλέγμα περιέχει μέσα στὰ ἀρχεῖα του ὅλες τὶς γνώσεις τοῦ πιὸ μακρινοῦ παρελθόντος, καὶ στὸν ἐγκέφαλο ἀνήκει τὸ ἔργο νὰ τὶς φανερώνει καὶ νὰ τὶς ἐκφράζει. Ὁ ἐγκέφαλος δὲν εἶναι τίποτε παραπάνω ἀπὸ ἕνα ὄργανο ἐπιφορτισμένο νὰ φέρνει στὸ φῶς τὰ πλούτη ποὺ εἶναι θαμμένα στὰ βάθη τῆς ὕπαρξής μας.

Τὸ ἡλιακὸ πλέγμα εἶναι λοιπόν, κι αὐτὸ ἐπίσης, ἕνας ἐγκέφαλος, ἀλλὰ ἀνεστραμμένος. Ἡ λευκὴ οὐσία τοῦ ἡλιακοῦ πλέγματος, ποὺ βρίσκεται στὴν ἐξωτερικὴ πλευρά, ἐπικοινωνεῖ μὲ τὴ λευκὴ οὐσία τοῦ ἐγκεφάλου ποὺ βρίσκεται στὴν ἐσωτερική, καὶ ἡ γκρίζα οὐσία τοῦ ἡλιακοῦ πλέγματος, ποὺ βρίσκεται στὴν ἐσωτερικὴ πλευρά, μὲ τὴν γκρίζα οὐσία τοῦ ἐγκεφάλου ποὺ βρίσκεται στὴν ἐξωτερική. Νὰ μία ἀκόμη ἀντιστροφή, μία διασταύρωση, κι αὐτὴ ἡ διασταύρωση περνάει ἀπὸ τὸ λαιμό. Γι’ αὐτό, ὅταν αἰσθάνεστε ὅτι ἡ ἐπικοινωνία δὲν γίνεται πολὺ καλά, πρέπει νὰ τρίψετε ἐλαφρὰ τὸν αὐχένα στὴν περιοχὴ τῶν αὐχενικῶν σπονδύλων, γιὰ νὰ ἀποκαταστήσετε τὰ ῥεύματα ποὺ πηγαίνουν ἀπὸ τὸ ἡλιακὸ πλέγμα στὸν ἐγκέφαλο. Ὁ λαιμὸς εἶναι μία δίοδος ἐξαιρετικὰ σημαντική. Ὅταν ἕνας σφίγγει πολὺ βίαια τὸ λαιμὸ κάποιου, τὸν σκοτώνει, ἐπειδὴ ἡ ζωὴ ποὺ στέλνει τὸ ἡλιακὸ πλέγμα δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ φτάσει ὥς τὸν ἐγκέφαλο. Βλέπετε πόσο σημαντικὰ εἶναι αὐτὰ τὰ νευρικὰ κέντρα, ἀλλὰ ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη δὲν ἐνδιαφέρθηκε ἀκόμη νὰ ἐξετάσει αὐτὲς τὶς διασταυρώσεις ποὺ γίνονται στὸ ἐπίπεδο τοῦ λαιμοῦ (τὸ δεξί ἡμισφαίριο τοῦ ἐγκεφάλου ποὺ δίνει διαταγὲς στὸ ἀριστερὸ μέρος τοῦ σώματος καὶ τὸ ἀριστερὸ ἡμισφαίριο στὸ δεξὶ μέρος) γιὰ νὰ τὶς ἐμβαθύνει ἀπὸ τὴν ἄποψη τῶν κοσμικῶν ἀναλογιῶν.

Μαθαίνοντας νὰ συγκεντρωνόμαστε στὸ ἡλιακὸ πλέγμα μὲ πολλὴ ἀγάπη, κατορθώνουμε νὰ ἔχουμε στὴ διάθεσή μας ὅλες του τὶς ἐνέργειες, γιὰ νὰ τὶς στείλουμε στὸν ἐγκέφαλο. Ἀφοῦ ὁ ἐγκέφαλος μοιάζει μὲ μία ὀθόνη πάνω στὴν ὁποία γίνονται οἱ προβολές, ὅσο πιὸ σωστὰ ὁ «ἐγκέφαλος τῆς κοιλιᾶς» - τρόπος τοῦ λέγειν – προβάλλει εἰκόνες πάνω στὴν ὀθόνη τοῦ ἄλλου ἐγκεφάλου, τόσο πιὸ ἱκανὸς γιὰ δράση καὶ ἐνεργητικὸς γίνεται ὁ ἄνθρωπος.

Νὰ ἕνα ἀκόμη φαινόμενο ποὺ συναντᾶμε σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα τῆς ὕπαρξης. Ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ ἤδη, σᾶς ἔχω μιλήσει γιὰ τὸ «μαῦρο ἥλιο», ἀπὸ τὸν ὁποῖο ὁ ἥλιος μας δέχεται τὴν ἐνέργειά του. Αὐτὸς ὁ μαῦρος ἀόρατος ἥλιος…, ποὺ δίνει ἀκατάπαυστα, εἶναι ἡ ἀρσενικὴ ἀρχή, καὶ ὁ ἥλιος μας, ποὺ δέχεται τὶς ἐνέργειες καὶ λάμπει, εἶναι ἡ θηλυκὴ ἀρχή. Δὲν θὰ σᾶς πῶ ὅτι ἔχω δεῖ πραγματικὰ τὸν μαῦρο ἥλιο, ἀλλὰ τὸν ἔχω δεῖ ἐσωτερικά – εἶναι ἐκεῖ, ὑπάρχει, καὶ χωρὶς αὐτὸν δὲν θὰ ὑπῆρχε λαμπερὸς ἥλιος. Νὰ πάλι ἡ κάθοδος καὶ ἡ ἄνοδος, νὰ ὁ σωλήνας τοῦ Κροῦκς, διευρυμένος στὶς διαστάσεις τοῦ σύμπαντος.

Εἶναι τόσο φανερό, τόσο ἀπλό! Παντοῦ, παντοῦ, συναντᾶμε τὶς δύο ἀρχές. Θέλετε νὰ σᾶς δώσω ἕνα ἀκόμη παράδειγμα; Ἂς πάρουμε ἕνα δέντρο. Ἕνα δέντρο ἔχει ῥίζες, ἕναν κορμὸ καὶ κλαδιά. Εἶναι οἱ ῥίζες ποὺ στέλνουν ὅλες τὶς ἐνέργειες ὥστε νὰ ἐμφανιστοῦν τὰ φύλλα, τὰ ἄνθη καὶ οἱ καρποί. Οἱ ῥίζες δὲν φαίνονται, ἀλλὰ ἀφαιρέστε τες, καὶ αὐτὸ ποὺ φαίνεται, πάει, τελείωσε. Αὐτὸ ποὺ εἶναι ὁρατὸ εἶναι πᾶντα τὸ ἀποτέλεσμα κάποιου ἀόρατου, ποὺ εἶναι βαθιὰ κρυμμένο. Σ’ ἐμᾶς, τὸ ἡλιακὸ πλέγμα ἀντιπροσωπεύει τὶς ῥίζες – καὶ τὸ κορμί μας μὲ τὰ μέλη μας, τὸν κορμὸ καὶ τὰ κλαδιὰ τοῦ δέντρου. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι σὰν τὸ δέντρο: ἔχει ῥίζες, ἕναν κορμό, κλαδιὰ καί, μέσα στὸν ἐγκέφαλο, ἄνθη καὶ καρπούς. Τὸ ἡλιακὸ πλέγμα εἶναι οἱ ῥίζες τοῦ ἐγκεφάλου, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ σημαντικό. Τὸ πιὸ σημαντικὸ εἶναι πᾶντα οἱ ῥίζες, γιατί, ἂν κάτι δὲν πάει καλὰ στὶς ῥίζες, ὅλο τὸ ὑπόλοιπο κινδυνεύει. Βλέπετε, ἄλλο ἕνα ἐπιχείρημα ποὺ κανένας δὲν μπορεῖ νὰ ἀντικρούσει. Ἂν κόψετε τὶς ῥίζες τοῦ δέντρου, τὸ δέντρο πεθαίνει.

Ὅταν θέλετε νὰ διαλογιστεῖτε, διαλέγετε ἕνα πνευματικὸ θέμα, πάνω στὸ ὁποῖο συγκεντρώνεστε. Μπορεῖτε τότε νὰ παρακολουθήσετε τὸ ξετύλιγμα τῶν σκέψεών σας, τὴ σύνδεσή του, νὰ διακρίνετε σχεδὸν τὰ περιγράμματά τους, τὰ χρώματά τους: εἶναι ὁ ἐγκέφαλός σας ποὺ ἐργάζεται. Ἀλλὰ ἂν κατορθώσετε νὰ ἀνεβεῖτε ψηλότερα στὸ διαλογισμό σας, αἰσθάνεστε ὅτι ὁ ἐγκέφαλός σας παύει νὰ λειτουργεῖ καὶ τότε τὸ ἡλιακὸ πλέγμα γίνεται ἐνεργητικό: δὲν καταλαβαίνετε πιὰ τὰ πράγματα νοητικά, ἀναλυτικά, ἀλλὰ ἔχετε μία συνθετικὴ κατανόηση, δονεῖστε ἁρμονικὰ μαζί τους, μία αἴσθηση πληρότητας σᾶς διαπερνάει, ὁ διαλογισμὸς γίνεται «θαυμασμός» - δὲν σκέφτεστε πιά, θεωρεῖτε κάτι τὸ ὑπέροχο, τὸ θαυμάσιο, καὶ ζεῖτε ἔντονα. Τότε κατανοεῖτε τὰ πράγματα καλύτερα ἀπ’ ὅ, τι μὲ τὴ σκέψη, ἀλλὰ δὲν ξέρετε πῶς τὰ κατανοεῖτε, πρόκειται ἀπλὰ γιὰ μιὰ ἀπόλυτη σαφήνεια, ναί, γιατὶ καταφέρατε νὰ άγγίξετε τὴν καρδιὰ τοῦ σύμπαντος. Τὸ ὅτι μελετᾶτε, ζυγίζετε, κατανοεῖτε τὰ πράγματα, αὐτὸ δὲν σημαίνει ἀκόμη ὅτι ἔχετε ἀγγίξει τὴν καρδιὰ τοῦ σύμπαντος - ὄχι, αὐτὰ εἶναι μόνο οἱ ἀναγκαῖες προϋποθέσεις. Τὴν καρδιὰ τοῦ σύμπαντος δὲν θὰ μπορέσετε νὰ τὴν ἀγγίξετε παρὰ μὲ τὴ δική σας καρδιά. Ὅταν ἡ καρδιά σας, τὸ ἡλιακό σας πλέγμα, ἀρχίσει νὰ αἰσθάνεται, νὰ ἀγαπάει, νὰ ζεῖ μὲ μία μεγάλη ἔνταση, τότε ναί, θὰ ἀγγίξετε, θὰ συγκινήσετε τὴν παγκόσμια καρδιά, τὴν καρδιὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν καρδιὰ θὰ ἔρθουν μέχρι ἐσᾶς ἐνέργειες, δυνάμεις, ῥεύματα ποὺ θὰ σᾶς ζωογονήσουν, ποὺ θὰ σᾶς φωτίσουν. Ναί, ὅταν θὰ κατορθώσετε νὰ προβάλετε ἀπὸ τὴν καρδιά σας μιὰ ἀπέραντη ἐνέργεια ἀγάπης, σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους τῆς συγγένειας καὶ τῆς ἀντήχησης, ἡ ἄλλη καρδιὰ θὰ σᾶς ἀπαντήσει. Νὰ ἀγγίξετε τὴν καρδιὰ τοῦ σύμπαντος σημαίνει νὰ γνωρίσετε, νὰ αἰσθανθεῖτε, νὰ διαπεράσετε τοὺς σκοποὺς καὶ τὰ σχέδια τοῦ Αἰώνιου, τῆς Παγκόσμιας Ψυχῆς. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲ θὰ τὸ κατορθώσετε οὔτε μὲ τὴν ἐπιστήμη, οὔτε μὲ τὶς γνώσεις τῶν βιβλίων, οὔτε μὲ τὶς συζητήσεις, ὅσο εὔγλωττες κι ἂν εἶναι. Γιὰ νὰ ἀγγίξετε τὴν καρδιὰ τοῦ σύμπαντος πρέπει νὰ δονηθεῖτε στὸ ἴδιο μῆκος κύματος μὲ Αὐτή, δηλαδὴ νὰ ἐκπέμψετε τὴν ἴδια ἀφιλοκερδῆ ἀγάπη. Ὅταν αὐτὸ ποὺ ζητᾶτε, αὐτὸ ποὺ εὔχεστε, αὐτὸ ποὺ ἐπιθυμεῖτε, δὲν ἀφορᾶ μόνο τὸ προσωπικό σας συμφέρον, ἀλλὰ τὸ καλὸ τῆς ἀνθρωπότητας καὶ ὁλόκληρου τοῦ σύμπαντος, τότε ἡ ἐπιθυμία σας δονεῖται στὸ ἴδιο μῆκος κύματος μὲ τὴν καρδιὰ τοῦ σύμπαντος. Καὶ καθὼς ἡ καρδιὰ τοῦ σύμπαντος εἶναι ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, ἡ πηγὴ τῆς εὐτυχίας, ἡ πηγὴ τῆς ὀμορφιᾶς, τῆς ποίησης, τῆς μουσικῆς, ἡ πηγὴ ἐκείνου ποὺ εἶναι λαμπρὸ καὶ θεῖο, λοιπὸν δέχεστε αὐτὴ τὴ ζωή, αὐτὴ τὴν εὐτυχία, αὐτὸ τὸ μεγαλεῖο. Γεύεστε τὴν πληρότητα.

Μόλις ἀγγίξετε τὴν καρδιὰ κάποιου, πτωχαίνετε ἀπὸ αὐτὸν αὐτὸ ποὺ ζητᾶτε. Ἐκεῖνος ποὺ τοῦ ἀγγίξατε τὴν καρδιά σᾶς ἀνοίγει τὶς πόρτες καὶ σᾶς δίνει τὸ πᾶν. Μερικὲς μέρες βγάζετε λόγους στὸν Οὐρανὸ γιὰ νὰ προκαλέσετε τὸν οἶκτο του καὶ νὰ τὸν ἐντυπωσιάστε, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν χρησιμεύει σὲ τίποτε, ἐκεῖνος ἀπαντάει: «Δὲν καταλαβαίνω τί μοῦ λές», καὶ σᾶς κλείνει τὴν πόρτα κατάμουτρα. Καὶ ἄλλες μέρες, δὲ λέτε τίποτα, κοιτάζετε μονάχα, κι ἐκεῖνος σᾶς λέει: «Ἔλα, ἔλα μέσα! Νὰ, πᾶρε αὐτό!» Πῶς γίνεται αὐτό; Πρέπει νὰ βρεῖτε τὸ μυστικό. Σᾶς μίλησα μιὰ μέρα γιὰ τὸ ῥαδιόφωνο ἀπὸ γαληνίτη. Πρὶν ἀπὸ πολλὲς δεκᾶδες χρόνια, ὅταν οἱ ῥαδιοφωνικὲς συσκευὲς δὲν ἦταν τόσο τελειοποιημένες καὶ διαδεδομένες ὅσο τώρα, πολλοὶ ἄνθρωποι κατασκεύαζαν μόνοι τους ῥαδιόφωνα ἀπὸ γαληνίτη. Γιὰ νὰ συλλάβουν τὶς ἐκπομπὲς τοῦ ῥαδιοφώνου, ἔπρεπε νὰ μετακινήσουν μιὰ μικρὴ βελόνα πάνω σ’ ἕνα κρύσταλλο ἀπὸ γαληνίτη, ὥστε νὰ πετύχουν ἐπαφή.Ὅταν ἡ βελόνα ἄγγιζε ὁρισμένα σημεῖα, ἀμέσως ἄκουγαν λόγια, μουσική, ἐνῶ σὲ ἄλλα σημεῖα δὲν ἄκουγαν τίποτε. Αὐτὸ τὸ φαινόμενο μ’ ἔκανε νὰ σκεφτῶ πολύ… Κινεῖτε τὴ βελόντα δεξιὰ κι ἀριστερὰ πάνω στὴν πέτρα καὶ δὲν ἀκοῦτε τίποτα, παρ’ ὅλο ποὺ τὴν ἀγγίζετε. Ναί, ἀλλὰ δὲν ἀγγίζετε τὴν καρδιά της… γιατὶ αὐτὴ ἡ πέτρα ἐπίσης ἔχει καρδιά! Μόλις ἀγγίξετε τὴν καρδιά της, ἀμέσως ἀκοῦτε τὴ μουσική. Ὑπάρχει ἐπίσης μιὰ καρδιὰ μέσα στὸ σύμπαν, ἀλλὰ δὲν γνωρίζουμε τοὺς νόμους της, γι’ αὐτὸ δὲν κατορθώνουμε νὰ ἔρθουμε σ’ ἐπαφή, γιὰ νὰ συλλάβουμε τὰ κύματά της, καὶ νὰ ἔχουμε ἀποκαλύψεις.


Γιὰ νὰ μπορέσετε νὰ ἀγγίξετε τὴν καρδιὰ τοῦ σύμπαντος, πρέπει νὰ ἐντείνετε τὴν ἀγάπη σας. Αὐτὴ εἶναι μιὰ ἐργασία ποὺ γίνεται στὸ ἡλιακὸ πλέγμα. Τότε, σᾶς τὸ ἔχω πεῖ, δὲν σκέφτεστε πιά, προβάλλετε μία δύναμη, μία ἐνέργεια ἀγάπης καὶ τὴν κατευθύνετε, ἀλλὰ ὁ ἐγκέφαλός σας ἀναπαύεται. Κατανοεῖτε, εἶστε συνειδητὸς καὶ κατευθύνετε τὶς ἐνέργειες, ἀλλὰ χωρὶς ὁ εγκέφαλός σας νὰ εἶναι σὲ ἔνταση ἢ σὲ δραστηριότητα. Πῶς νὰ ἐξηγηθεῖ αὐτό; Εἶναι γιατὶ ὑπάρχει μία ἄλλη μορφὴ σκέψης, μία ἄλλη μορφὴ κατανόησης, ποὺ πρέπει νὰ προσπαθήσετε νὰ ἀνακαλύψετε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου