Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

Ἡ πνευματικότητα τοῦ θηλασμοῦ.

τοῦ Omraam Mikhael Aivanhov




Οἱ γονεῖς εἶναι τόσο ἐλαφρόμυαλοι! Ἀντὶ νὰ θηλάζει ἡ ἴδια τὸ παιδί της μία μητέρα, θὰ τὸ δώσει σὲ ὁποιαδήποτε παραμάνα μὲ ἄφθονη προμήθεια γάλακτος, χωρὶς οὔτε κἄν νὰ σκεφτεῖ γιὰ τὶς ἀρρώστιες ἢ τὰ ἐλαττώματα ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ μεταδώσει στὸ μωρὸ μαζὶ μὲ τὸ γάλα της. Ἕνα μωρὸ ἀπορροφὰ κάτι ἀπὸ τὸν χαρακτήρα τῆς γυναίκας ποὺ τὸ θηλάζει. Γι' αὐτὸ εἶναι τόσο σημαντικὸ οἱ γυναῖκες νὰ θηλάζουν οἱ ἴδιες τὰ παιδιά τους, διότι κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ θηλασμοῦ, μποροῦν ἐπίσης νὰ τοὺς δώσουν συνειδητὰ πολλὴ ἀγάπη. Ἐὰν τὸ κάνουν αὐτὸ τὰ παιδιά τους δὲν θὰ τὶς ἐγκαταλείψουν οὔτε θὰ τὶς κάνουν νὰ ὑποφέρουν, διότι ἀπορροφώντας τὸ γάλα τῆς μητέρας τους θὰ ἀπορροφήσουν ἐπίσης πολλὴ ἀγάπη.

Καὶ τώρα συλλογιστεῖτε καὶ αὐτὸ: πρὶν γεννηθεῖ τὸ μωρό της μιὰ μητέρα τὸ θρέφει μὲ τὸ αἷμα της καὶ μόλις γεννηθεῖ τὸ θρέφει μὲ τὸ γάλα της. Τὸ αἷμα τὸ ὁποῖο εἶναι κόκκινο συμβολίζει τὴ ζωή, τὴ δύναμη, τὴν ἐνεργητικότητα. Ἐνῶ τὸ γάλα ποὺ εἶναι λευκό, συμβολίζει τὴν γαλήνη καὶ τὴν ἀγνότητα. Τὸ γάλα ἀντιπροσωπεύει μιὰ ἀρχὴ ἀρμονίας ποὺ συμπληρώνει καὶ ἐξισορροπεῖ τὶς ἀγνὲς βιολογικὲς τάσεις ποὺ ἀντιπροσωπεύονται ἀπὸ τὸ αἷμα. Καὶ γιὰ αὐτὸ τὸ λόγο τὰ παιδιὰ ποὺ δὲν τὰ ἔχουν θηλάσει οἱ βιολογικές τους μητέρες δὲν μποροῦν ἀργότερα νὰ ἐκδηλώσουν ἰδανικὰ τοὺς ἐαυτούς τους. Τὸ γάλα μίας ἄλλης γυναίκας ἢ τὸ γάλα ἑνὸς ζώου, δὲν περιέχει τὰ ἴδια στοιχεία μὲ αὐτὸ τῆς μητέρας.

Μέσα ἀπὸ τὸ γάλα της, μιὰ μητέρα δίνει στὸ μωρό της τὴν ἀγάπη καὶ τὴν τρυφερότητα ποὺ εἶναι ζωτικῆς σημασίας γιὰ τὴν ἐξέλιξή του. Καὶ γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο πρέπει νὰ φροντίζει νὰ μὴν τὸ θηλάζει ὅταν εἶναι θυμωμένη ἢ ἔχει ἀρνητικότητα. Οἱ ἀρνητικὲς δονήσεις θὰ δηλητηριάσουν τὸ γάλα της καὶ τὸ μωρό της θὰ λάβει στοιχεία ποὺ θὰ τὸ κάνουν νὰ ἀρρωστήσει σωματικὰ ἢ ψυχικά. Οἱ μητέρες ποὺ θηλάζουν πρέπει νὰ εἶναι ἐπάγρυπνες καὶ νὰ προετοιμάζονται ἐκ τῶν πρότερων ἔτσι ὥστε ὅταν ταΐζουν τὰ παιδιά τους νὰ εἶναι στὴν καλύτερη ψυχικὴ κατάσταση.

Πολλὲς μητέρες, γιὰ αἰσθητικοὺς ἢ ἄλλους λόγους, ταΐζουν τὸ μωρό τους μὲ μπιμπερὸ ἢ προσλαμβάνουν κάποια ἄλλη νὰ τὸ κάνει. Καὶ ἐκεῖνες ἐν τῷ μεταξύ , εἶναι ἐλεύθερες νὰ πάνε γιὰ χορό ἢ γιὰ ἕνα cocktail ἢ σὲ ἕνα δεῖπνο. Αὐτὸ εἶναι πιὸ διασκεδαστικὸ καὶ ἐπίσης τὸ στῆθος τους φυλάσσεται γιὰ τὴν εὐχαρίστηση ἑνὸς ἄντρα, τοῦ συζύγου ἢ ἐραστή τους. Φαίνεται ὅτι ὁ θηλασμὸς καταστρέφει τὴν ὀμορφιά τους. Στὶς μέρες μας, ὑπάρχουν τόσες παρεκκλίσεις καὶ διαφωνίες γύρω ἀπὸ αὐτὸ τὸ θέμα.   Καὶ γι' αὐτὸ τὸ λόγο ὅλο καὶ περισσότερα παιδιὰ ἀποξενώνονται ἀπὸ τοὺς γονεῖς τους: γιατὶ δὲν ἔχουν γαλουχηθεῖ οὔτε μὲ ἀγάπη, οὔτε μὲ τὸ γάλα τῆς μητέρας τους. Πιστέψτε με, δὲν τὰ ἐπινοῶ ὅλα αὐτά. Αὐτὰ εἶναι γεγονότα τὰ ὁποία ἔχουν ἤδη ἐπιβεβαιωθεῖ.

Ὅταν μία γυναίκα θηλάζει τὸ μωρό της πρέπει νὰ τὸ κάνει μὲ συνειδητὴ προσοχή, νὰ τὸ σκέφτεται καὶ νὰ τοῦ μιλάει. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο τοῦ δίνει κάτι ἀπὸ τὴν καρδιὰ καὶ τὴν ψυχή της , ἀπὸ τὴν πεμπτουσία της. Ἕνα παιδὶ ποὺ ἔχει τραφεῖ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο θὰ ἀγαπάει τὴν μητέρα του γιὰ ὅλη τὴν αἰωνιότητα. Ἀκόμη καὶ ἂν εἶναι ἀνίδεη καὶ ὄχι πολὺ ὄμορφη, θὰ τὴν λατρεύει. Ἕνα παιδὶ πρέπει νὰ συλλαμβάνεται μὲ ἀγάπη καὶ νὰ μεγαλώνει μὲ ἀγάπη. Ἀλλὰ φοβάμαι ὅτι ἡ συνείδηση τῶν περισσότερων γονιῶν εἶναι ἀκόμη πολὺ ῥηχὴ καὶ προσωπική. Δὲν ἔχουν καταλάβει ἀκόμη τὴν σημασία τῆς ἀποστολῆς τους ὡς ἐκπαιδευτές. Κανεῖς δὲν δίνει προσοχὴ στὴν πραγματικὴ ἐκπαίδευση καὶ γιὰ αὐτὸ ὅλα πάνε ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο...





Αὐτὸ εἶναι ἕνα μεταφρασμένο ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Omraam Mikhael Aivanhov, «Education begins before birth».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου