Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2013

Ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου.






Ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς εἶναι νὰ δίνει κανεῖς μιὰ μορφὴ στὸν ἐαυτό του καὶ συγχρόνως νὰ δίνει μιὰ μορφὴ καὶ στὸν κόσμο.

Ἂν ὁ θάνατος κρίνεται τὸ χειρότερο ἀπ’ ὅλα, καλύτερα νὰ λιποτακτήσει κανεῖς παρὰ νὰ πάει νὰ πολεμήσει, ἂν ὅμως ἡ ἀτίμωση κρίνεται χειρότερη ἀπὸ τὸν θάνατο, πρέπει νὰ γίνει τὸ ἀντίθετο.

Σὲ κάθε παροῦσα στιγμὴ ἀναβιώνει ὁλόκληρο τὸ παρελθὸν καὶ περιέχει τὸ δυναμικὸ ὁλοκλήρου τοῦ μέλλοντος.

Ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἐλεύθερος νὰ εἶναι ἢ νὰ μὴν εἶναι τὸ θέατρο ἑνὸς ὁρισμένου ἀριθμοῦ παρορμήσεων, ἀλλὰ εἶναι ἐλεύθερος νὰ ἐπιλέξει τὸ ἀντικείμενο πρὸς τὸ ὁποῖο θὰ ἐνεργοποιηθοῦν οἱ παρορμήσεις του.

Ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ πάντα νὰ αὐτοαμφισβητεῖται. Δὲν «εἶναι». Γίνεται. Εἶναι πάντα ἀτελείωτος. Δὲν δημιουργεῖται μιὰ καὶ καλή. Συνεχίζει συνεχῶς νὰ δημιουργεῖ τὸν ἐαυτό του. Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστικό τῆς ὑπεροχῆς του ἀλλὰ καὶ τῆς μεγαλύτερης εὐθραυστότητάς του· μπορεῖ, κάθε στιγμή, νὰ χάσει τὸν ἀνθρωπισμό του κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ μπορεῖ νὰ προικισθεῖ μὲ ὑπερανθρωπισμό. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὰ συλλογικὰ κεκτημένα· σὲ κάθε γενιὰ ἡ κληρονομιὰ μπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθεῖ.

Εἶναι καλό, αὐτὸ ποὺ μᾶς ἐπιτρέπει νὰ κτιζόμαστε, σύμφωνα μὲ κανόνες ποὺ καθορίσαμε στὸν ἐαυτό μας· κακό, αὐτὸ ποὺ μᾶς ἀποσυνθέτει ἀναφορικὰ πρὸς τοὺς κανόνες αὐτούς.

Μόνον αὐτὸς ποὺ κυριαρχεῖ στὸν ἐαυτό του μπορεῖ νὰ τοῦ δώσει ψυχή, αὐτὸς ποὺ βασιλεύει μὲ ἀπόλυτη ἐξουσία ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς αὐτοκρατορίας του. Ἡ τιμὴ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, ἀπὸ τὴν πίστη στὸν κανόνα ποὺ ἔδωσε στὸν ἐαυτό του, στὴν εἰκόνα ποὺ δημιούργησε στὸν ἐαυτό του ὁ ἴδιος.

Ποιὰ εἶναι σήμερα ἡ κυριότερη ἀπειλή; Εἶναι ἡ προοδευτικὴ ἐξαφάνιση τῆς διαφοροποιήσεως τοῦ κόσμου. Ἡ ἰσοπέδωση τῶν ἀτόμων, ἡ σμίκρυνση ὅλων τῶν πολιτισμῶν σ’ ἕναν «παγκόσμιο πολιτισμό», κτισμένο πάνω σὲ ὅ,τι εἶναι τὸ πιὸ κοινό.

Πρέπει κανεῖς ὄχι μόνο νὰ «σέβεται τοὺς ἄλλους», ἀλλὰ νὰ ὑποβοηθὰ παντοῦ τὴν πιὸ νόμιμη ἐπιθυμία ποὺ μπορεῖ νὰ ὑπάρξει: τὴν ἐπιθυμία νὰ ἐκδηλώσει μιὰ προσωπικότητα διαφορετικὴ ἀπὸ κάθε ἄλλη, νὰ ὑπερασπίσει μιὰ κληρονομιά, νὰ αὐτοκυβερνηθεῖ σύμφωνα μ’ αὐτὸ ποὺ εἶναι ὁ καθένας.



 
Alain de Benoist - «ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΣΤΑ ΟΡΘΑ»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου