Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος σύμφωνα μὲ τὸν Γκουρτζίεφ.

τοῦ Peter D. Ouspensky




Σὲ ὅλα τὰ χριστιανικὰ δόγματα, μεγάλο ῥόλο παίζει ἡ παράδοση τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, τοῦ τελευταίου δείπνου τοῦ Ἰησοῦ μὲ τοὺς μαθητές του. Λειτουργίες καὶ ὁλόκληρη σειρὰ ἀπὸ δόγματα, τελετουργίες καὶ μυστήρια ἔχουν ἐδῶ τὴν προέλευσή των. Αὐτὴ ἡ παράδοσις ὑπῆρξε ἀφορμὴ γιὰ σχίσματα, γιὰ τὴ διαίρεση τῶν Ἐκκλησιῶν, γιὰ τὸ σχηματισμὸ αἰρέσεων. Πόσοι δὲν θανατώθηκαν γιατὶ ἀρνιόντουσαν νὰ δεχτοῦν τούτη ἢ ἐκείνη τὴν ἐρμηνεία. Ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα, κανεῖς δὲν καταλαβαίνει τὶ ἦταν ἀκριβῶς ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος, ἢ τὶ ἔκανε ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθητές του ἐκεῖνο τὸ βράδυ. Δὲν ὑπάρχει ἐξήγηση ποὺ νὰ ἔχει ἔστω καὶ τὴν παραμικρὴ σχέση μὲ τὴν ἀλήθεια, γιατὶ αὐτὰ ποὺ εἶναι γραμμένα στὰ Εὐαγγέλια, ἔχουν, πρῶτα ἀπ' ὅλα, διαστρεβλωθεῖ πολὺ κατὰ τὴν ἀντιγραφὴ καὶ τὴ μετάφραση. Καὶ ὕστερα, γράφτηκαν γιὰ ἐκείνους ποὺ γνωρίζουν. Γιὰ ἐκείνους ποὺ δὲν γνωρίζουν, δὲν μποροῦν νὰ ἐξηγήσουν τίποτε. Ὅσο περισσότερο προσπαθοῦν νὰ τὰ καταλάβουν τόσο περισσότερο παρασύρονται σὲ λάθη.

«Γιὰ νὰ καταλάβουμε τὶ ἔγινε στὸ Μυστικὸ Δεῖπνο, εἶναι πρῶτα ἀπ' ὅλα ἀπαραίτητο νὰ γνωρίζουμε ὁρισμένους νόμους.

Θυμᾶστε τί εἶπα γιά τό [ἀστρικό σῶμα]; Ἂς τὰ συνοψίσουμε. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν [ἀστρικὸ σῶμα] μποροῦν νὰ ἐπικοινωνοῦν μεταξύ τους ἀπὸ ἀπόσταση χωρὶς νὰ καταφεύγουν στὰ συνηθισμένα φυσικὰ μέσα. Ἀλλὰ γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ γίνει μιὰ τέτοια ἐπικοινωνία, πρέπει νὰ δημιουργήσουν κάποια [σύνδεση] μεταξύ τους. Γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτόν, ὅταν πηγαίνουν σὲ διάφορα μέρη ἢ σὲ διάφορες χῶρες, παίρνουν καμιὰ φορά, μαζί τους κάτι ποὺ νὰ ἀνήκει στὸ ἄτομο μὲ τὸ ὁποῖο θέλουν νὰ ἐπικοινωνοῦν. Κατὰ προτίμηση, ἀντικείμενα ποὺ ἔχουν ἔρθει σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸ σῶμα του καὶ εἶναι διαποτισμένα μὲ τὶς ἐκρύσεις του καὶ τὰ παρόμοια. Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο, γιὰ νὰ διατηρήσουν σύνδεση μὲ ἕνα νεκρό, οἱ φίλοι του φύλαγαν ἀντικείμενα ποὺ τοῦ ἀνήκαν. Αὐτὰ τὰ πράγματα ἀφήνουν, κατὰ κάποιο τρόπο, κάτι ἴχνη πίσω τους, κάτι σὰν ἀόρατα καλώδια ἢ νήματα ποὺ παραμένουν τεντωμένα στὸ χῶρο. Αὐτὰ τὰ νήματα συνδέουν τὸ δεδομένο ἀντικείμενο μὲ τὸ πρόσωπο – ζωντανὸ ἢ καὶ πεθαμένο – στὸ ὁποῖο ἀνήκε τὸ ἀντικείμενο. Οἱ ἄνθρωποι τὸ ἤξεραν αὐτὸ ἀπὸ τὰ πανάρχαια χρόνια καὶ χρησιμοποίησαν αὐτὴ τὴ γνώση μὲ διάφορους τρόπους.

Ἴχνη της μποροῦμε νὰ βροῦμε στὰ ἔθιμα πολλῶν λαῶν. Ξέρετε π.χ. ὅτι ἀρκετοὶ ἀπ' αὐτοὺς διατηροῦν τὸ ἔθιμο τῆς ἀδελφοποιίας. Δύο ἄντρες, ἢ καὶ περισσότεροι, ἀνακατεύουν τὸ αἷμα τους στὸ ἴδιο κύπελο καί, μετά, πίνουν ἀπ' αὐτό. Ὕστερα θεωρούνται ἀδελφοὶ ἐξ αἵματος. Ἀλλὰ τὸ ἔθιμο αὐτὸ ἔχει πιὸ βαθιὲς ῥίζες. Ἀρχικά, ἦταν μιὰ μαγικὴ τελετουργία γιὰ νὰ δημιουργηθεῖ σύνδεση ἀνάμεσα σὲ [ἀστρικὰ σώματα], τότε καὶ πάλι, σύμφωνα μὲ τὶς πεποιθήσεις ὁρισμένων λαῶν, δὲν διακόπτεται μὲ τὸ θάνατο.

Ὁ Χριστὸς ἤξερε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὅτι ἔπρεπε νὰ πεθάνει. Αὐτὸ εἶχε ἀποφασιστεῖ ἀπὸ πρίν. Τὸ ἤξερε καὶ τὸ ἤξεραν καὶ οἱ μαθητές του. Καὶ ὁ καθένας τους ἤξερε τὶ ῥόλο θὰ ἔπρεπε νὰ παίξει. Ἀλλά, ταυτόχρονα, ἤθελαν νὰ δημιουργήσουν ἕναν μόνιμο δεσμὸ μὲ τὸ Χριστό. Καὶ γι' αὐτὸ τὸ σκοπό, τοὺς ἔδωσε τὸ αἷμα του νὰ πιοῦν καὶ τὴ σάρκα του νὰ φᾶνε. Δὲν ἦταν καθόλου ἄρτος καὶ οἶνος, ἀλλὰ πραγματικὴ σάρκα καὶ πραγματικὸ αἷμα.

Ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος ἦταν μιὰ μαγικὴ τελετουργία παρόμοια μὲ τὴν [ἀδελφοποιία] γιὰ τὴ δημιουργία σύνδεσης ἀνάμεσα σὲ [ἀστρικά σώματα]. Ἀλλά πόσοι εἶναι αὐτοί, στίς σημερινές θρησκεῖες, πού τό ξέρουν αὐτό καί πού καταλαβαίνουν τό νόημά του; Ὅλα αὐτὰ ἔχουν λησμονηθεῖ ἀπὸ καιρὸ καὶ σὲ ὅλα ἔχει δοθεῖ ἕνα τελείως διαφορετικὸ νόημα. Οἱ λέξεις ἔχουν παραμείνει, ἀλλὰ τὸ νόημά τους πάει καιρὸς ποὺ χάθηκε».

Ἡ ὁμιλία αὐτή, καὶ ἰδιαίτερα ἡ κατάληξή της, προκάλεσε πολλὲς συζητήσεις στὶς ὀμάδες μας. Πολλοὶ ἔνιωσαν ἀποτροπιασμὸ γι' αὐτὰ ποὺ εἶπε ὁ Γκουρτζίεφ γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὸν Μυστικὸ Δεῖπνο. Ἄλλοι, ἀντίθετα, ἔνιωσαν σ' αὐτὰ ποὺ εἶπε, μιὰ ἀλήθεια ποὺ δὲν θὰ μπορούσαν ποτὲ νὰ τὴν βροῦν μόνοι τους.



ΠΗΤΕΡ ΟΥΣΠΕΝΣΚΥ
«ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΣΤΟΥ»
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΑΓΝΩΣΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου